சைவ சமயத்தின் 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான மூர்த்தி நாயனார், மதுரை மாநகரைச் சேர்ந்தவர். இவர் வணிகர் குலத்தில் பிறந்தவர். இவரின் பக்தி, சிவபெருமானுக்குச் சந்தனம் அரைத்துக் கொடுக்கும் தொண்டில் நிலைத்தது. ஆனால், இவரின் இந்த எளிய தொண்டுக்குச் சமணர்களால் ஏற்பட்ட இடையூறை இவர் எதிர்கொண்ட விதமே இவரை நாயன்மார்களின் வரிசையில் உயர்த்தியது.
சந்தனமே இவரின் சரணாகதி
மூர்த்தி நாயனார், மதுரை மீனாட்சி சுந்தரேசுவரர் ஆலயத்தில் உறையும் சிவபெருமானுக்குச் சந்தனம் அரைத்துச் சாற்றுவதையே தனது வாழ்நாள் நியமமாகக் கொண்டிருந்தார்.
அர்ப்பணிப்பு: சந்தனம் அரைப்பது என்பது கடினமான பணி. அவர் மிகுந்த பக்தியுடனும், தூய்மையுடனும் சந்தனக் கட்டையை உரசி, அந்த நறுமணச் சந்தனத்தை இறைவனின் திருமேனியில் சாற்றுவார். இந்தத் தொண்டே இவருக்கு ஆனந்தத்தையும், நிறைவையும் தந்தது.
சமணர்களின் அடக்குமுறை
மூர்த்தி நாயனார் வாழ்ந்த காலகட்டத்தில், மதுரையை ஆண்ட மன்னன் சமண மதத்தைத் தழுவி இருந்தான். மன்னனின் ஆதரவால், சமணர்கள் சைவத்துக்கும், சிவனடியார்களின் தொண்டுகளுக்கும் பலவிதமான இடையூறுகளை ஏற்படுத்தி வந்தனர். சமணர்கள், மூர்த்தி நாயனாரின் சந்தனத் தொண்டை நிறுத்த முடிவு செய்தனர். அவர்கள் நகரத்தின் சந்தனக் கட்டை விற்பனைக் கடைகள் அனைத்தையும் கைப்பற்றி, சந்தனக் கட்டை கிடைப்பதைத் தடுத்தனர்.
சந்தனக் கட்டை கிடைக்காததால், மூர்த்தி நாயனார் மிகவும் மனம் வருந்தினார். "இன்று என் நியமம் தடைபடுமோ?" என்று அஞ்சினார். எனினும், தனது தொண்டை நிறுத்த அவருக்கு மனமில்லை.
அரிய தியாகம் செய்த அடியார்
சந்தனக் கட்டை கிடைக்காததால், மூர்த்தி நாயனார் உடனடியாக ஒரு துணிச்சலான முடிவை எடுத்தார். "சந்தனக் கட்டை இல்லாவிட்டால் என்ன? என் உடம்பே சந்தனக் கட்டை!" என்று வீர சபதம் பூண்டார்.
அவர் ஒரு சந்தனக்கல்லை எடுத்து, அதன் மீது சந்தனக் கட்டைக்குப் பதிலாகத் தன்னுடைய முழங்கையையே (மணிக்கட்டிலிருந்து முழங்கை வரை உள்ள பகுதி) வைத்து உரசத் தொடங்கினார்.
உடலால் தொண்டு: உரச உரச, அவரது முழங்கை எலும்புகள் தேய்ந்து, ரத்தம் வழிய ஆரம்பித்தது. இருப்பினும், அவர் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல், தன் உடல் தசைகளையே சந்தனமாகக் கருதி உரசினார். அந்த ரத்தமும், வலியும் கலந்த உழைப்பில், ஒரு கட்டத்தில் சந்தனத்தின் வாசம் வீசத் தொடங்கியது.
நாயனாரின் அசைக்க முடியாத பக்தியையும், உடலால் செய்த தியாகத்தையும் கண்ட சிவபெருமான், அவருக்குக் காட்சியளித்து அருள் பாலித்தார்.
மன்னரான தொண்டர்
அதே நேரத்தில், மதுரையை ஆண்டு வந்த சமண மன்னன், திருமால் துயரால் (திருமாலின் பகைவனால் ஏற்பட்ட நோய்) தாக்கப்பட்டு மரணமடைந்தான். மன்னன் இறந்த பிறகு, பட்டத்திற்கு உரிய வாரிசு இல்லாததால், மக்கள் கூடி, யானை மாலையிடும் முறைப்படி ஒரு புதிய மன்னரைத் தேர்ந்தெடுக்க முடிவு செய்தனர்.
விதிவசமாக, மக்கள் ஊர்வலமாக வந்தபோது, யானை நேராகச் சென்று, மூர்த்தி நாயனாருக்கு மாலை அணிவித்தது. சிவபெருமான் அருளால், அவர் மன்னராகப் பொறுப்பேற்று, பாண்டிய நாட்டில் மீண்டும் சைவ சமயத்தை நிலைநாட்டினார். இவர் ருத்ராட்சம், திருநீறு மற்றும் சடைமுடி ஆகியவற்றை அரச சின்னங்களாகக் கொண்டு ஆட்சி செய்தார்.
மூர்த்தி நாயனார் வரலாறு உணர்த்தும் பாடம்:
தியாகமே பக்தி: தன் உடலையே அர்ப்பணிக்கும் அளவுக்கான பக்தி, இறைவனுக்கு உகந்தது.
நியம உறுதி: தொண்டில் தடை ஏற்பட்டால், அதைத் துணிச்சலான வழிகளில் எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
இறைவனின் செயல்: பக்தியின் காரணமாக, ஒரு வணிகர் கூட மன்னராக முடியும் என்பதை இறைவன் நிரூபித்தார்.
மூர்த்தி நாயனாரின் இந்த முழங்கைத் தியாகம் உங்களுக்கு என்ன உணர்த்துகிறது?