சைவ சமயத்தின் 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான பூசலார் நாயனார், தொண்டை நாட்டில் உள்ள திருநின்றவூர் என்ற ஊரைச் சேர்ந்தவர். இவர் அந்தணர் குலத்தில் பிறந்தவர். இவர் ஏழ்மையில் வாழ்ந்தாலும், சிவபெருமான் மீது கொண்ட ஆழமான பக்தி, இவரை ஒரு ஒப்பற்ற அடியாராக மாற்றியது. இவரின் பக்தி, உள்ளுணர்வால் இறைவனைப் பூஜிக்கும் உன்னத நிலையை உலகுக்கு உணர்த்தியது.
மனதால் கோவில் கட்டிய மகான்
பூசலார் நாயனாருக்குச் சிவபெருமானுக்கு ஒரு ஆலயம் கட்ட வேண்டும் என்ற தீராத ஆசை இருந்தது. ஆனால், அவர் மிகவும் ஏழையாக இருந்ததால், பொருள் திரட்ட முடியவில்லை. இருப்பினும், அவர் மனம் தளரவில்லை. "வெளியில் செங்கல் கொண்டு கோவில் கட்ட முடியவில்லை என்றால் என்ன? என் மனதுக்குள்ளேயே ஒரு கோவிலைக் கட்டி, என் சிவபெருமானை அங்கே பிரதிஷ்டை செய்வேன்" என்று உறுதி பூண்டார்.
மனக்கோயில் நியமம்: அவர் ஒரு நல்ல நாளைக் குறித்து, மனதிலேயே ஆலயப் பணிகளைத் தொடங்கினார். மனதிற்குள் செங்கற்களை அடுக்கினார், சிற்பிகளை வேலைக்கு அமர்த்தினார், கோபுரத்தை எழுப்பினார், கர்ப்பகிரகத்தைச் செதுக்கினார், மேலும் சிவலிங்கத்தைப் பிரதிஷ்டை செய்தார்.
தூய்மையான அர்ப்பணிப்பு: ஒவ்வொரு நாளும், அவர் தன் மனக்கோயிலின் கட்டுமானப் பணியைக் கண்காணித்து, முடிக்கும் வரை ஒரு தவம்போல வாழ்ந்தார். இது வெறும் கற்பனை அல்ல; ஆழ்ந்த தியானத்தின் மூலம் செய்த பக்தித் தொண்டு.
அரசனுக்கு நேர்ந்த அற்புதம்
இதே காலகட்டத்தில், காஞ்சிபுரத்தை ஆண்டு வந்த காடவர்கோன் என்ற மன்னன், திருநின்றவூருக்கு அருகில் ஒரு பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தை கட்டிக்கொண்டிருந்தான். மன்னன், தான் கட்டிய ஆலயத்தில் சிவலிங்கப் பிரதிஷ்டை செய்ய ஒரு நாளைக் குறித்திருந்தான். தான் குறித்த நாளில் பிரதிஷ்டை நடந்தால், பூசலாரின் பக்திக்கு எந்தப் பயனும் இருக்காதே என்று சிவபெருமான் திருவுளம் கொண்டார்.
மன்னன் பிரதிஷ்டை செய்யவிருந்த அன்றிரவு, சிவபெருமான் மன்னனின் கனவில் தோன்றி, "மன்னா! நீ பிரதிஷ்டை செய்ய இருக்கும் இந்தத் தேதியில், பூசலார் என்ற நம் அடியார் மனதிற்குள் கட்டிய கோயிலில் பிரதிஷ்டை நடைபெறவிருக்கிறது. ஒரே நாளில் இரண்டு ஆலயங்களில் நான் இருக்க முடியாது. அதனால், நீ உன் பிரதிஷ்டைத் தேதியை வேறு ஒரு நாள் மாற்றி வைத்துக்கொள்" என்று அருளினார்.
பக்தியின் வெற்றி
கனவில் இருந்து விழித்தெழுந்த மன்னன் ஆச்சரியமடைந்தான். "நான் இவ்வளவு பொருட்செலவில் கட்டியதை விட, ஒரு ஏழை அடியார் மனதிற்குள் கட்டிய ஆலயத்தின் பிரதிஷ்டைக்கே இறைவன் முன்னுரிமை அளிக்கிறாரே!" என்று வியந்தான். உடனடியாகத் தன் படையுடன் திருநின்றவூர் சென்ற மன்னன், அங்கு பூசலாரைத் தேடிக் கண்டுபிடித்தான். "நீங்கள் எங்கு கோயில் கட்டினீர்கள்? நான் இறைவனின் உத்தரவால் உங்களைத் தேடி வந்தேன்" என்று கேட்டான்.
பூசலார் சிரித்துக்கொண்டே, "ஐயா! என்னிடம் பொருள் இல்லாததால், என் உள்ளத்திலேயே ஒரு கோயிலை எழுப்பி, இன்று பிரதிஷ்டை செய்தேன்" என்று கூறினார். பூசலாரின் அசைக்க முடியாத பக்தியைக் கண்டு மன்னன் சிலிர்த்தான். பின்னர், பூசலாரின் மனக்கோயிலுக்கு இணையாக, மன்னன் அங்கேயே ஒரு செங்கல் கோவிலை எழுப்பினான். பூசலார் தனது வாழ்நாள் முழுவதும் சிவத்தொண்டு புரிந்து, இறுதியில் சிவபெருமானின் அருளால் மோட்சத்தை அடைந்தார்.
பூசலார் நாயனார் வரலாறு உணர்த்தும் பாடம்:
உள்ளமே கோயில்: வெளியே உள்ள ஆலயத்தை விட, உள்ளத்தில் உள்ள தூய்மையான பக்தியே இறைவனுக்கு உகந்தது.
மன உறுதி: பொருள் இல்லாவிட்டால், மன உறுதியால் கூடப் பெரிய தொண்டைச் செய்ய முடியும்.
ஞானப் பக்தி: மனதை ஒருமுகப்படுத்திச் செய்யப்படும் தியான பக்தி, வெளிப்படையான சடங்குகளை விடச் சிறந்தது.
பூசலாரின் இந்தக் கதை, பக்தியின் உண்மையான இருப்பிடம் நம் மனமே என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.