பிள்ளைச் சோறு படைத்த அன்னை: சிறுதொண்டர் நாயனார் (34)

சைவ சமயத்தின் 63 நாயன்மார்களில், சிறுத்தொண்டர் நாயனார் அவர்களின் வரலாறு பக்தியின் ஆழத்தையும், தியாகத்தின் உச்சத்தையும் உலகிற்கு உணர்த்துகிறது. இவரின் இயற்பெயர் பரஞ்சோதியார். இவர் காஞ்சிபுரத்தைச் சேர்ந்தவர். யானைப்படையின் தளபதியாகப் பணியாற்றிய இவர், போர்க்கலையில் மிகச் சிறந்தவராக இருந்தார்.

போரிலும் மாறாத பக்தி

பரஞ்சோதியார், சோழ மன்னனுக்காகப் பல போர்களில் கலந்துகொண்டு வெற்றி பெற்றார். இவர், வாதாபியில் (தற்போதைய கர்நாடகா) நடந்த போரில் வெற்றி பெற்றதால், சிறுத்தொண்டர் என்ற பட்டப்பெயரைப் பெற்றார். சிறுத்தொண்டர் என்றால், சிறிய அளவில் தொண்டு செய்பவர் என்று பொருள்படும். ஆனால், இவரின் தொண்டு அளவிட முடியாததாக இருந்தது.

போரில் இருந்து திரும்பியதும், உலகியல் வாழ்வைத் துறந்து, தனது மனைவி திருவெண்காட்டு நங்கையாருடன் இணைந்து, சீர்காழியில் குடியேறி, முழுநேரச் சிவத்தொண்டில் ஈடுபட்டார்.

சிவனடியாரின் திருவமுது

சிறுத்தொண்டர் நாயனார், சிவபெருமானை வணங்குவதோடு மட்டுமல்லாமல், அடியார்களுக்குத் திருவமுது அளிப்பதையே தனது தலையாய கடமையாகக் கொண்டிருந்தார்.

அவர் ஒரு கடுமையான நியமத்தை வைத்திருந்தார்: ஆண்டுக்கு ஒருமுறையாவது, ஒரு சிவனடியாரை உபசரித்து, அவருக்கு அறுசுவை உணவு அளிப்பார். சிவனடியாரைக் கண்டால், அவர்களுக்குத் திருவமுது அளிக்கும்வரை இவருக்குப் பசியே தெரியாது.

ஒருநாள், அவரது பக்தியைச் சோதிக்க விரும்பிய சிவபெருமான், பைரவர் என்ற உருவத்தில், மிக விசித்திரமான நியமத்துடன் சிறுத்தொண்டரின் இல்லம் வந்தார்.

பிள்ளைச் சோறு கேட்ட பைரவர்

பைரவர் வேடமிட்ட அடியார், "நான் உமது விருந்தைப் பெற்றுக்கொள்வேன். ஆனால், எனக்கு ஒரு விசித்திரமான நிபந்தனை உண்டு" என்று கூறினார்.

1. நிபந்தனை 1: எனக்குப் பிள்ளைச் சோறு மட்டுமே உணவு.

2. நிபந்தனை 2: ஐந்து வயதுடைய ஒரே ஒரு மகனைக் கொண்ட குடும்பத்தில், அந்த மகனைச் சமைத்து அளித்தால் மட்டுமே நான் உண்ணுவேன்.

3. நிபந்தனை 3: அந்த மகனை அவனுடைய தாயே சமைக்க வேண்டும், தந்தையே அரிந்து தர வேண்டும்.

சிறுத்தொண்டரும், திருவெண்காட்டு நங்கையாரும் சற்றும் தயங்கவில்லை. அவர்களுக்கு இருந்த ஒரே மகன் சீராளன். தன் பக்தியை விடப் பாசம் பெரிதல்ல என்று முடிவெடுத்த சிறுத்தொண்டரும், அவர் மனைவியும், தங்கள் மகன் சீராளனை அறுத்து, சமைத்து, அடியாருக்குப் படைக்கத் தயாரானார்கள்.

பக்தியின் வெற்றி

திருவமுது தயாரானதும், சிறுத்தொண்டர் பைரவரை உணவருந்த அழைத்தார். பைரவர், "நான் தனியாகச் சாப்பிட மாட்டேன். உமது மகனும், நீரும், உமது மனைவியும் ஒன்றாக அமர்ந்து உண்ண வேண்டும்" என்று கூறினார்.

சீராளன் உயிரோடு இல்லை என்பதால், சிறுத்தொண்டர் திகைத்தார். ஆனால், பைரவர், "மகனை அழையுங்கள்" என்று வற்புறுத்தினார். மனதை உறுதியாக்கிக் கொண்ட சிறுத்தொண்டர், வீட்டைவிட்டு வெளியே சென்று, "சீராளா! உனக்குப் பசியாறுமாறு அடியார் கூப்பிடுகிறார், வா!" என்று அழைத்தார். என்ன ஆச்சரியம்! வெளியே விளையாடிக் கொண்டிருந்தது போல, அறுபட்டிருந்த சீராளன், ஓடி வந்து தாயின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

அப்பொழுது, பைரவர் உருவம் மறைந்து, சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் காட்சியளித்தனர். சிறுத்தொண்டரின் அசைக்க முடியாத பக்தியைக் கண்ட சிவபெருமான், அவருக்கு மோட்சம் அளித்து, சீராளனுடனும், மனைவி திருவெண்காட்டு நங்கையாருடனும் தன்னுடன் கயிலைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

சிறுத்தொண்டர் நாயனார் வரலாறு உணர்த்தும் பாடம்:

• தியாகத்தின் உச்சம்: இறைவனின் நியதிக்காக, உயிரினும் மேலான பிள்ளையையும் தியாகம் செய்யத் துணிவது.

• நியம உறுதி: தான் ஏற்றுக்கொண்ட அடியார் சேவையை, எந்த நிபந்தனை வந்தாலும், நிறைவேற்றுவது.

• அன்பின் வடிவம்: இறைவனிடம் கொண்ட அன்பின் வடிவம், உறவுகளையும், பாசத்தையும் கடந்தது.

சிறுத்தொண்டரின் இந்தத் திருக்கதை, பக்தியில் நிகழும் தியாகமே, மிக உயர்ந்த பக்தி என்பதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

இந்தச் சம்பவம் குறித்து உங்கள் மனதில் தோன்றிய ஆழமான உணர்வு என்ன?